Müttefik
  Kuşatması

  
  Kuvayı Milliye

Atatürkçülük ve Ulusal Sol

- Düzenin Milli Sol korkusu
- Sol: Kürtçülük ve Alevicilikten Türk milliyetçiliğine
- Sokağın sesi
- Kebap savaşı mı Kürt savaş ağaları mı?
- Alevi Baronlar
- Perinçek'e sadece üzülüyoruz
- İç savaşın zeminini hazırlayan sizlersiniz
- Türkiye'ye Irak modeli: Türk-Alevi-Kürt Federasyonu
- Türk oğlu Türk kızı, yalnız olmaktan değil hain ve namussuz olmaktan kork!

Safları sıklaştırın, safları sıklaştırın çocuklar
Uzaktan duyduğunuz çakalların ulumasıdır
Bu kavga faşizme karşı, bu kavga hürriyet kavgasıdır

Yeni sayı bayilerde...

“Kürt” varsa sorun var...

Çok basit bir şekilde ifade etmek gerekirse Kürt varsa sorun vardır, sorunun çözümü ise PKK’nın bitirilmesi değil, Türk milletinden bağımsız bir Kürt kimliğinin bitirilmesidir. Hem ayrı bir Kürt kabul etmek hem de bundan doğan sorunları çözmek, Türk devletinin kendi başına açtığı bir iştir. Eğer Türkiye Cumhuriyeti bir ulus devlet olarak kalacaksa, Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yaşayan herkesin kendisine ben Türküm demesini isteyecek, Türkçe konuşmasını isteyecektir. Bu aynı zamanda tarihsel açıdan da bir gerçekliktir. Çünkü, bugün kendisine Kürdüm diyenlerin çok büyük bölümü Kürt değil, has be has Türktür, ama zorla Kürtleştirilmişlerdir.

Devamı>>

Safları sıklaştırın çocuklar

TÜRKSOLU’nun geçtiğimiz üç sayısında işlediği “Kürt istilası” temasına ve Türk çocuklarına yapılan uyarılara, bu hainlik namussuzluk cephesinden saldırı gelmesi gerekiyordu. Çünkü hainler ve namussuzlar, kendi ihanet ve namussuzluklarını, ancak böyle gizleyebilirler, daha doğrusu gizlemeye çalışırlar. Mütareke basını, her direnişçiye saldırmak, onu provokatörlükle, akılsızlıkla, ırkçılıkla suçlamak zorundadır ki, kendi hainlik ve namussuzluğunu dengeleyebilsin. Şimdi bizimkiler de öyle yapıyor. TÜRKSOLU’na saldıran Mütareke basını, aslında TÜRKSOLU nezdinde halka uyarıda bulunmaktadır: Sus, evinde otur, sokağa çıkma! Sen harekete geçersen ben de geçerim ve tüm medya olanakları ile sana saldırırım.

Türkiye’de Türk milliyetçiliğinin en önemli düşmanı baştan itibaren Kürt ağalığı olmuştur. Cumhuriyet idaresi boyunca ayaklanan Kürtler aslında ağalık düzenini istemişlerdir. Kapalı aşiret yapısını ise, şehre geldiklerinde bile bozmamışlardır. Şehre hakim olan aşiret rejimi ise ekonomide başka bir olguyu ortaya çıkarmıştır: Kürt savaş ağaları. Kürt savaş ağaları, iki yölü bir iktisadi çark kurmuştur. Bir yandan Türk milletinin kaynaklarını kurdukları iktisadi ağ ile ele geçirip PKK’ya aktarma, diğer yandansa PKK desteğini arkasına alarak, tüm Türk ekonomisinde hakim olma.

Türkiye üzerinde esas oynanan oyun, Türkiye’ye Irak
modelinin dayatılmasıdır. Bugünkü Irak nasıl, Sünni(Arap), Şii ve Kürt olmak üzere üç parçalı bir etnik boğazlaşma sahası ise, Türkiye için de benzer bir senaryo hazırdır. Senaryoya göre Türkiye Sünni(Türk), Alevi ve Kürt olmak üzere üç parçaya bölünecektir. Bu nedenle ABD ve genel olarak Batı, Alevi kimliğine ve Kürt kimliğine özgürlük istemektedir. Biz çok açık bir şekilde Türkiye’yi bir iç savaşa götürecek her tür etnik kimliğe karşıyız. Yok bu yaptığınız iç savaş çıkarır diyorsanız, Türkiye’de zaten 20 yıldır PKK’nın ilan ettiği bir savaş var deriz. Hem iç savaş çıkmasın diye savaşmadan bölünmeyi kabul etmek aptallık olur. Böyle bir tercihte, iç savaşsız bölüneceğimize, iç savaş çıksın öyle bölünelimi tercih ederiz!

Bugün hemen herkes bir iç savaş uyarısı yapıyor. Ancak bu uyarılar iç savaşı önlemeye değil tersine iç savaşı hızlandırmaya yönelik öneriler. ABD Wilson Prensipleri’ni 1990’lı yıllarda yeniden uygulamaya koyarken temel politikası etnik ve mezhepsel bölünme oldu. İlk operasyon Yugoslavya’da yapıldı ve Yugoslavya bir iç savaşla bölündü. İkinci operasyon Irak’a yapıldı ve Irak hala bir iç savaşı yaşıyor ve bölünmüş durumda. Türkiye ise bu etnik çatışma bölgesinin tam ortasında ve yeni iç savaş bölgesi konumunda. Bu iç savaşı önlemenin tek yolu ise, çok kimlikliliğin bölünmeye yol açtığı Yugoslavya ve Irak dersleri olmalı. Türkiye’ye Türk’ten başka kimlik kabul ettirildiği an, iç savaş çıkmış olacaktır!

İki eski dost: Apo ve Perinçek
Bugün ısrarla Türk-Kürt kardeşliği propagandası yaparak Türk’ten ayrı sanki bir Kürt kimliği varmış gibi bir yanılsama yaratan Perinçek’in, döne döne Atatürk döneminde Türkler ve Kürtler kardeşti demesinin bir anlamı vardır. O anlam da aslında İP’in Parti Programı’nda bile bulunmaktadır. İP’in Parti Programı’nda pek çoklarına garip gelecek ama Atatürk bir kere bile geçmemektedir. Ancak aynı programda “genel af” talep edilmekte (bu af kapsamına Apo da tabii ki girmektedir!) ve vatandaşlarımıza Türk mü Kürt mü olduğuna ilişkin soruların sorulacağı bir referandum önerilmektedir.

Nazizmden Kürtçülüğe
Cumhuriyet Gazetesi
Cumhuriyet yazarlarının provokatörü ve darbeciyi çok uzaklarda aramalarına gerek yoktur. 6-7 Eylül olaylarının kışkırtıcısının, 1970’lerde darbe örgütleyenin ve darbecilikten yargılanıp ceza alanın bizim başyazarımız değil, kendi başyazarları olduğunu göreceklerdir.

Fethullahçılardan TÜRKSOLU’na saldırı
Said-i Kürdi, Fethullah ve Perinçek. Said-i Kürdi’den bugüne Şeriatçılık ve Kürtçülük kolkola bir akım. Fethullah Gülen de millet ve bayrak kelimesini ağzına dahi alamıyor. Perinçek ise, bu güçlü tarikatların kullandığı bir siyasetçi. En soldan en sağa bu siyasal figürler Türk milliyetçiliğine karşı birleşiyorlar.

Türk Solu'nda konaklar ve konuklar
1920’lerdeki Mustafa Suphici, Galiyevci sol tasfiye olmuş, Türkiye’de belli bir klik solla özdeşleşmiş, solun toplumla ilişkileri koparılarak Rusya temsilciliğiyle sınırlandırılmıştı. Böylelikle sol Komintern’in bir aracı olarak Türkiye’de Sovyetler Birliği uydusu görünümü kazanmış ve halk içinde bir kutba dönüşememiştir. Deniz Gezmişlerin şahsında karakterize olan devrimci, Ulusal Sol’da ise, Kemalist bir referansla 1920’lerdeki Kurtuluş Savaşı’nın verdiği bağımsızlık mücadelesinin onuruna bir kolda sahip çıkılırken, diğer bir kolda ise Sovyetler Birliği’nin Sosyalist Devrimine sahip çıkan bir yaklaşım geliştirilmiştir.

Bütün Türkler bir ordu
katılmayan alçaktır

Savcıları göreve çağırıyoruz
Türkiye’de neredeyse hergün en az 10 şehitin evlere gönderildiği dönemde Türk halkı sabrını-soğukkanlılığını korudu. Bütün bu olaylara rağmen Türk halkı, her şeyi kalbine gömdü, yüreğine bastı. Küllendirdi olayı. Bir şey yapmadı. Sabrı son sınırına kadar zorlanan Türk halkı artık bu haksızlıklara karşı tepkisini göstermeye başladı.