Solgun güller aldım sana
Nasıl olsa solcaklar diye
Ölmesi gibi kanserlinin
Öyle yavaş öyle müzmin
Solmasını izleyemem güllerin
Solgun güller aldım sana
İnsan birdenbire ölmeli
Bıçağın ete saplanması
Camın kırılması denli
Birdenbire ölmeli insan
Zaten herkes birgün ölmeli.

Solgun güller aldım sana
Nasıl olsa solcaklar diye
Güller kadar soldu akşam
Birden akşamlaşıyor insan
İçremde ıslak karanlık
Sürek kâlbimi yalıyor
Salyasından kaç güller
Kaç aşklar büyüdü
İkisi de o ânda soldu
Buna artık dayanamam diye
Solgun güller aldım sana.

Nasıl olsa solcaklar diye
Solgun güller aldım sana
Hâlâ anlayamadın bunu
Anlamadın: ağladım buna
Tüm gece bir bıçakla konuştum
O da anlamadı: beni öldürmedi
Solgun güller aldım sana
Nasıl olsa solcaklar diye
Keşke öldürmeseydin beni
Ben zaten ölecektim
Bâri bıçakla öldüreydin
Kendinle değil asla.